Ndihma zhvillimore private: 11 miliardë franga në vit në botën e jashtme

Afro një milion të huaj janë të punësuar në Zvicër. Shumë syresh kursejnë para për të ndihmuar bashkëfamiljarët në shtëpi.

Dërgesat e migrantëve - të ashtuquajturat Remittances (=Dërgesa parash) - për shumë vende të varfra përfaqësojnë një burim të rëndësishëm të ardhurash. Edhe bankat përfitojnë nga ky biznes në rritje.

BERNË. (11.10.06) Fenomeni i Remittances nuk është aspak i ri. Punëmarrësit emigrantë mbështesin familjet e tyre të mbetura në shtëpi, duke i kontribuar kështu luftës kundër varfërisë si dhe zhvillimit ekonomik të vendit të tyre të origjinës.

Duke qenë se mungojnë të dhëna të sigurta lidhur me të, shpesh kjo dukuri nënçmohet. Ajo nuk zë vend fare nëpër fjalimet për të huajt dhe për migracionin.

"Fenomeni i Remittancës debatohet shumë rrallë", mendon Philippe Wanner, Profesor i Demografisë në Universitetin e Gjenevës. "Mua më duket se diskutimet zvicerane lidhur me çështjen e migracionit janë të përqendruara thellë në aspektet e politikës së brendshme, pa ezauruar me këtë rast edhe pasojat për vendet në zhvillim."

Forumi zviceran i studimeve për migracion dhe demografi (SFM) në një studim të tijin ka shqyrtuar këtë fenomen në shembullin e Shqipërisë. "Rasti i Shqipërisë është interesant, ngaqë pjesëmarrja e transfertave në para nga bota e jashtme në produktin e saj nacional bruto (BIP) është shumë e lartë" - thotë Wanner, një bashkëautor i studimit.

Që nga viti 1989 emigrantët shqiptarë i kanë kontribuar produktit nacional bruto me rreth 20%. Ndihmat e tyre financiare u kanë shkuar para së gjithash familjeve krejtësisht të varfra, nënave kujdestare fëmijësh, pleqëve si dhe të papunëve.

11 Miliardë franga kursime të depozituara

"Secili migrant që jeton në Zvicër i dërgon afërsisht 1000 franga në vit në shtëpi", shtjellon më tutje Wanner. Në rastin e 900.000 të huajve (pa llogaritur këtu punonjësit ilegalë) profesori universitar vjen te një rezultat që përputhet goxha saktë me vlerësimet e Bankës Botërore.

Kjo e fundit në raportin e saj niset nga fakti se nga Zvicra në botën e jashtme transferohen për çdo vit 11 miliardë franga. Kështu Zvicra në raportet ndërkombëtare në listën e klasifikimit të remittancës zë vendin e katërt pas SHBA-ve, Arabisë Saudite dhe Gjermanisë.

Kjo shumë nuk i përmban, ndërkaq, paratë e thata dhe mallërat e konsumit që migrantët i marrin me vete kur shkojnë në shtëpi. "Pjesa e luanit nga transferta e parave nga Zvicra depozitohet nëpër vendet e ish-Jugosllavisë dhe në Turqi" - është i bindur Wanner.

Ndihma zhvillimore private

Nuk ekziston, ndërkaq, një statistikë e sigurt lidhur me këtë dukuri. "Është një dëm i madh, ngase ky fakt kufizon shumë debatin lidhur me politikën zhvillimore" - thotë Wanner.

Transferta e parave nga migrantët është shumëfish më e lartë se sa buxheti zyrtar i Zvicrës dedikuar ndihmës zhvillimore (rreth 1,7 mrd. fr. në vit). Solidartiteti i migrantëve duket një instrument i përshtatshëm i luftës kundër padrejtësive sociale, akoma më shumë se sa ndihma zyrtare e autoriteteve.

Wanner, ndërkaq, paralajmëron: "Transfertat e parave janë çështje vendimesh private dhe nuk i zëvendësojnë dot ndihmat ndërkombëtare. Kështuqë këtu duhet pasur kujdes."

Roli i bankave

Një gjë duket e sigurtë: Transfertat e parave nga migrantët kanë tendencë shtimi për të ardhmen. Këtë, të paktën, e parashikon Banka Botërore.

Vendet përfituese mund t'i gëzohen këtij fakti, ashtu si dhe agjensitë që realizojnë transfertën e parave. Kërkesat për shërbimet e tyre vazhdimisht po shtohen. Vetëm në Spanjë numri i institucioneve monetare që ofrojnë shërbime të tilla brenda pesë vitesh është katërfishuar.

Gjithsesi me këtë rast bëhen edhe abuzime. Këtë pikëpamje, të paktën, e mbron deputeti socialdemokrat i këshillit kombëtar Carlo Samaruga. Në një postulat të tetorit 2005 ai kritikoi tarifat e larta që inkasohen gjatë transfertës së parave nga këto agjensi dhe institucione monetare.

"Ky fakt përbën një skandal, sepse ka të bëjë me një grup të thjeshtë popullsie si migrantët, që duan të ndihmojnë në shtëpi, dmth. aty ku zotëron varfëria" thotë Samaruga. Ai kërkon, prandaj, një vlerë të lejuar maksimale tarifore.

(Burimi: swissinfo/ snc)

snc shqip:

bislim elshani

zvicra sot >>>

lajme tetor 2006 >>>