"Giorgio" ve "Hannes" anlatıyorlar...

Asıl amacımız ayık kalmak

"Asıl amacımız ayık kalmak ve diğer alkoliklerin de ayık kalmalarına yardımcı olmak!"

Evet, onları tanımlayan en özlü ifade, belki de bu..."Anonim Alkolikler", insanların hangi ulus, kültür, bilgi düzeyi ya da sosyal katmandan geldiklerinden bağımsız olarak oluşan bir topluluk... Onları bir araya getiren ortak sorunun adı, kolaylıkla anlaşılabileceği gibi, alkolizm... Gruba katılabilmek için sadece tek bir şart aranıyor: "İçmeyi bırakmak istemek"...

Cinsiyet ayrımı da gözetmeyen "Anonim Alkolikler", ortak sorunlarına birlikte çareler arıyorlar ve alkolizmden kurtulmak için birbirleriyle dayanışma gösteriyorlar. Bu amaçla tecrübeler, güçler ve umutlar cömertçe paylaşılıyor.

"Anonim Alkolikler", bu çabalarında yalnız değiller. Yanlarında "Al-Anon" adıyla tanınan, alkoliklerin akraba ve arkadaşlarından oluşturduğu aile grupları var. "Al-Anon", alkolizmin tüm aileyi ilgilendiren bir rahatsızlık olduğundan hareket ediyor ve alkol bağımlılığından kurtulmada yakın çevrenin desteğinin önemini ön plana çıkarıyor.

Kısaca "AA" olarak da bilinen "Anonim Alkolikler" de, "Al-Anon" aile grupları da hiçbir din ya da mezhebe göre şekillenmiyor, herhangi bir parti, örgüt ve kuruma da bağlı değil. Yani alkolizmin doğrudan ya da dolaylı olumsuz sonuçlarından etkilenen bütün insanların kucaklanması hedefleniyor. Her iki toplulukta da üyelik aidatı söz konusu değil; çalışmalar için gereken mali fon gönüllü bağışlarla sağlanıyor. Başka benzer bir özellik de, kamuoyundaki fikir tartışmaları ve önceden bulunmuş hazır reçetelere değil, bireysel tecrübe ve çabalara öncelik verilerek çözümlere yönelinmesi... Bu bakımdan, gerek "AA", gerekse "Al-Anon", alkolizmle ilgili tartışma platformlarının dışında kalmaya, anonim yapılarını korumaya özen gösteriyorlar.

Medyalarla ya da genel olarak kamuyla ilişkilerde güdülen tek bir amaç var: Alkoliklere yardımcı olabilmek... Bu kanallar, bu amaca hizmet ettiği ölçüde dikkate alınıyor. Anonim kalma ilkelerine duyduğumuz saygı nedeniyle fotoğraflarını yayımlamadığımız ve gerçek isimleri redaksiyonda saklı olan "Anonim Alkolikler" sözcüsü "Giorgio" ve "Al-Anon" aile gruplarından "Hannes"e, tecrübelerini bizimle paylaştıkları ve verdikleri bilgilerden dolayı şükranlarımızı sunuyoruz.

snc

söyleşi: özen aytac

türkçe: çiğdem canan dikmen

Alkoliklerin hep ceplerinde iki şişeyle köprü altında yaşayan insanlar olduklarını düşünürdüm. Fakat burada gördüğüm insanlar gayet normal insanlardı ve sağlıklı görünüyorlardı. Fakat alkolik olduklarını anlattılar. Bu insanlardan bir güç yayıldığını hissettim. Bana kalmaya ya da kalmamaya tamamen kendimin karar vereceğimi, bir üye listesi bulunmadığını söylediler. Bana nasıl hitap edeceklerini öğrenmek için yalnızca ön adımı bilmek istediler; bunun dışında anonimlik korundu. O zamanlar anonimlikten çok faydalandım, benim için bir kalkan gibiydi. Toplumumuzda bir alkolik, çok fazla, sünger gibi içen biri gibi düşünülür.

Bizler içmeyen alkolikleriz ve alkolü bırakmak istiyoruz. Alkolizm, üç kısımdan oluşan bir hastalık: zihinsel, bedensel ve ruhsal... Grupta bana alkolizmin aynı zamanda ilerleyen bir hastalık olduğunu söylediler; ne kadar uzun süre içilirse, hastalık o kadar artıyor. Ayrıca ölümcül ve tüm aileyi etkilemesi bakımından bir aile hastalığı... Ben bağımlı bir insanım, hala da öyleyim. Alkole dokunmadığım için bugün normal olabilirim, fakat elime bir bardak aldığımda, ya da bir yudum içtiğimde hemen eski hayatıma dönüyorum. Hastalık beni ölüme kadar takip ediyor. Yirmi yıldır içmiyorum, fakat şu açık ki, bir bardak içtiğimde geriye döneceğim ve yeniden içtiğim zamanı baştan yaşayacağım.

Hannes: Biz "Al-Anon" aile grupları da, alkolle problemi olan insanlardan oluşuyoruz. Az önce anlatıldığı gibi, "Anonim Alkolikler" kendi kendine yardım gruplarının esas prensibi, alkoliklerin burada bir araya gelerek ve hem kendilerine hem de birbirlerine yardım edebilmeleri... "Al-Anon", bağımsız bir organizasyon, fakat direkt olarak "Anonim Alkolikler" aracılığıyla, -kuruluşlarından birkaç yıl sonra- ortaya çıktı ve doğal olarak bundan sonra da onlarla olan bağını sürdürdü.

Eşim bir alkolik. Kendi durumuma baktığımda hasta olduğumu fark ettim. Çocuklarımız da, eşim gibi, benim çaresizliğimin acısını çektiler. Onun alkolü bırakmasını ya da en azından azaltmasını diledim. Problemlerin ortadan kalkacağını düşünüyordum. Elbette bu yalnızca bir kısmı için geçerliydi. Eşimin alkol alışına odaklanmış, bir nevi ortak bir bağımlılık türemişti bende de... Eve geldiğimde ne kadar içtiğini düşünerek paniğe kapılıyordum. Evde şişeleri saklamaya, onu alkolden uzaklaştırmaya çalıştım.

Yakın dostlarımla bu konuyu tartıştım. Eşimi dolaylı olarak arayışında desteklemiştim. Her şeyin üstesinden gelmeyi ve onu affetmeyi denedim. Evle ve çocuklarla, yani her şeyle ilgilendim. Eşimin yaptığı tek şey alışverişti. Akşamları tartıştığımızda açık market aramak için bir neden buluyordu. Çaresizlikten eşime vurduğum bile oldu. Bunlar yaşanmaması gereken durumlardı. Çocukları bizden almalarından da korkuyorduk. Eve sık sık polis gelirdi; elbette şiddet karşılıklıydı, o bıçakla üzerime yürüdü, ben de ona vurdum.

Eşim "Anonim Alkolikler"deki ilk buluşmaya katıldıktan sonra bana bu gruptan söz etti. Bunun benim için en doğrusu olduğunu hemen anladım. Bir hafta sonra "Al-Anon"a gittim. Bugün bu yolu seçtiğimiz ve kötü zamanları geride bıraktığımız için çok müteşekkirim. Artık burada işim olmadığını söyleyip çekip gidebilirdim. Fakat problemlerimizi çözecek bir yol bulmuştum. Eşim içmeyi bıraktığından beri artık problemimiz olmadığını söylemek yanlış olurdu. Bu kesinlikle doğru değil. Kendimize, içinde birbirimizi anlayabileceğimiz ve kendimizi iyi hissedebileceğimiz bir zemin bulduk. Problemlerimiz artık eskisinden daha farklı.

İlk adımın en önemlisi olduğunu düşünüyorum. İnsan hiçbir şeyi değiştiremeyeceğini düşündüğünde acizliğe boyun eğiyor. Ben alkole karşı elimden bir şey gelmediğini kabul ediyorum; yalnızca onunla birlikte gelen sorunlara karşı kendi sınırlarımı belirleyebilme iradesini gösterebilirim. Özetle, birbirimizi eski bağımlılıklarımıza sürüklememeye çalışıyoruz.

Bilmiyorum, ama eşimin içmemesini umuyorum. Aslında yalnızca kendim için iyi bir hayat ve mutlulukla ilgili adımların kararı bana ait olabilir. Eşimin içmemesi ise, onun iradesine bağlı; buna ben hakim olamam.

snc: "Anonim Alkolikler"in görev alanı nedir?

Giorgio: Anonim alkolikler kendi kendisine yardım eden bir grup. Alkoliklerden, yani "profesyonellerden" oluşuyor, terapistlerimiz yok. Biz kendi kendimize yardım ediyoruz ve tecrübeyi, gücü ve umudu paylaşıyoruz.

Psikolojik destek servisi var mı?

Giorgio: Karşılıklı olarak birbirimize yardım ediyoruz; terapist ya da psikolog yok. Doktorların işine de karışmıyoruz. İlaçlar olmadan içmekten kurtulduk ve ilaçsız böyle kalmak istiyoruz. Kullandığımız yöntemlerle herkes içmeyi bırakabilir.

Ne tür buluşmalar var?

Giorgio: Yeni gelenler için buluşmalar var. İlk buluşmada iki saat yeni gelene ayrılır. Bunun dışında herkesin sorunları hakkında konuştuğu ve tecrübelerini paylaştığı normal buluşmalarımız var. Her ayın ilk cuma akşamı, Basel'deki "Alterszentrum Weiherweg"de herkese açık bir buluşma var örneğin. Buna alkolik olmayanlar da katılabilir.

Alkolü azaltmak mümkün mü?

Giorgio: Ben ilk başta bırakmamayı, azaltmayı istedim. Grup bana alkol bağımlısı bir hasta olup olmadığıma kendimin karar vereceğimi söylemişti. "Anonim Alkolikler"de kontrollü içmek öğrenilmiyor. Bu işe yaramıyor. Altı ay sonra hasta olduğuma karar verdim. Azaltmamın mümkün olmadığını gördüm. Ben hastayım ve kontrollü içemem. Biz alkolü lanetlemiyoruz, bunu kaldırabiliyorsa herkes alkol içebilir, bu konuda toleranslıyız. Fakat benim için öldürücü olduğundan, ben içmemeliyim.

Bu konuda istatistiksel çalışmalar var mı?

Giorgio: Evet, insanların yüzde 95’i kontrollü içebiliyor. Sık sık restoranlardan çıkan insanların bardaklarında hala şarap olduğunu görüyorum. Ben böyle değildim, mutlaka hepsini içerdim. Bu benim için yalnızca severek yaptığım bir şey değil, aynı zamanda bir zorlamaydı.

Neden adı "Anonim" Alkolikler?

Hannes: Asıl konu insanın grupta probleme konsantre olması ve bunun bir aile hastalığı olduğunu anlaması. Bu nedenle anonimlik içeride ve dışarıda çok önemli. Bir tartışmaya yer vermeden bu organizasyondan ayrılmayı seçebilirim. Anonimlik ile kısıtlamalar ortadan kalkıyor. Grupta konuşulan her şey, yine grup içinde kalıyor. Kimse problemleri dışarıya taşımıyor. Bir şeylerin dışarıya sızacağından korkmadan herkes sorunlarını masaya yatırabiliyor.

Giorgio: Bir insanın alkolik olmasını çok fena bulan insanlar var. İçmeyen bir alkoliğin nasıl olduğunu bilmiyorlar. Anonimlik ile istediğim her şeyi yapabilirim, yalnızca arkadaşlarımın anonimliği benim için kutsal olan.

"Al-Anon" nasıl kuruldu?

Hannes: Önceki yıl kuruluşunun ellinci yılıydı. Başlangıçta bunun bir aile hastalığı olduğu üzerinde duruldu. "Anonim Alkolikler"de iyileşme yolunda on iki adım var ki, bu "Al-Anon" aile gruplarına da uygun bir biçimde aktarıldı. Bu önerilen gönüllü adımlar kolayca öğrenilebiliyor.

Gönüllüğün amacı nedir?

Giorgio: Bu önemli bir prensip. Ben gönüllü olarak "Anonim Alkolikler"e katıldım ve bugün de gönüllü olarak hala buradayım. Bazıları, belki resmi kurumlar tarafından alkol sorunlarını çözmeye zorlanıyorlar. Bende ise şartların baskısı mevcuttu.

"Anonim Alkolikler" için özellikle önemli olan nedir?

Giorgio: "12 Adım Programı". Bu program yönelebileceğimiz bir yapı içeriyor. Programdaki son adım, ki bu bizim için önemli, hala alkolizmden yakınan insanlara yol göstermek. Bizden beklenen bu. İnsan ne verirse, onu alır; bunu biliyoruz ve bundan eminiz.

Kaç AA –Grubu var?

Giorgio: Tüm dünyada yaklaşık üç milyon üye ve 100 bin grup var. Bu sayı 166 ülkeye dağılmış bulunuyor. İlk grup İsviçre’de Basel’de 1963 yılında kuruldu. Bölgede 17 grup var. Her gruba katılabilirim. "Ben Giorgio ve bir alkoliğim" demem yetiyor. Bunu dillerini bilmesem bile ruhlarını anladığım için her ülkede yapabilirim.

Al-Anon üyesi olarak sizin için önemli olan nedir?

Hannes: Benim için en önemli prensip, "daima"nın "bugün için" anlamını taşıması. 24 saat için! Eşim bana ilk kez "Anonim Alkolikler"in üç haftadır alkol kullanmadıkları ya da ömürlerinin bundan sonrasında içmeyecekleri gibi şeylerden bahsetmediklerini anlattığında şaşırdım. Bu işe yaramaz, başlangıçta hiç yaramaz. İnsan 24 saatini düşünmeli ve kendine yalnızca bugün yaşadığını söylemeli. Bu küçük adımlar dizisi beni hemen etkiledi. Benim için önemli olan diğer bir gerçek de, grupta "suçlu" ve "neden" aranmaması.

Grup üyelerinin hepsinin eşleri içmeyen kişiler mi?

Hannes: Hayır, bazıları içiyor, bazıları içmiyor. Eşleri içen kişiler kendilerine daima eşlerini terk edip etmeme ve hangi durumda ne olacağı sorusunu soruyorlar. Ben bu soruya cevap veremem; "bugün" ne yapabileceğimi düşünmek zorundayım.

"Al-Anon"un kaç grubu var?

Hannes: Aslında "AA" gruplarından daha fazla "Al-Anon" grubu olması gerek; çünkü ailede tek bir kişi içtiğinde diğerlerinin de direkt etkilendiğini düşünmek lazım. Ayrıca daha fazla çocuk grubu olmalıydı. Fakat durum tam tersi. "Anonim Alkolik" grupları daha fazla. Basel çevresinde altı "Al-Anon" grubu var; dünya çapında 30 bin civarında.

"Alateen", "Al-Anon" aile grupları içinde özellikle çocuklar ve gençler için kurulmuş bir grup. Programı ve anonimlik prensibi aynı. Basel’de bir "Alateen" grubu yok. Fakat bölgede ilgilenen olursa, hemen bir grup kurmak isteyen ya da sponsorluğu üstlenmeye hazır olan bir kişi var.

Profesyonel kurumlarla işbirliği yapıyor musunuz?

Hannes: Biz elbette alkol danışma kurumları ve diğer enstitülerle işbirliği yapmakta özgürüz, fakat daima kendi ayaklarımız üzerinde duracağız ve asla bir bağımlılığa girmeyeceğiz.